The White Balloon (Badkonake sefid), 1995 yapımı İranlı yönetmen Cafer Panahi'nin ilk uzun metraj filmidir. Senaryosunu ünlü yönetmen Abbas Kiyarüstemi'nin yazdığı bu yapım, İran Yeni Dalgası'nın önemli örneklerinden biri olarak kabul edilir. Film, İran'ın Tahran kentinde, Yeni Yıl (Nevruz) arifesinde geçer. Yedi yaşındaki Razieh'in, annesinden aldığı para ile bir altın balık almak istemesi ve bu parayı kaybetmesi üzerine yaşadığı macerayı konu alır. Razieh'in, kayıp banknotu bulmak için sokaklarda çıktığı yolculuk, etrafındaki farklı insanlarla kurduğu temaslar üzerinden ilerler.

Oyunculuk performansları, özellikle başroldeki Aida Mohammadkhani'nin (Razieh) doğal ve içten oyunu, filmin gerçekçi dokusuna büyük katkı sağlar. Panahi'nin yönetmenliği, minimal ve gözlemci bir yaklaşım sergiler; kamera çoğunlukla Razieh'in bakış açısını takip eder ve onun masumiyetini, kararlılığını ve bazen de çaresizliğini yansıtır. Film, çocuğun gözünden yetişkin dünyasının karmaşıklığını, insanların iyilik ve kayıtsızlık hallerini yalın ama derin bir şekilde işler.

The White Balloon izlemek için birçok neden var. Öncelikle, evrensel bir tema olan 'kayıp ve bulma' öyküsünü, kültürel özgünlüğü bozmadan anlatmasıyla dikkat çeker. İran sinemasının karakteristik özelliklerini taşıyan film, günlük hayatın içindeki küçük trajedileri ve zaferleri şiirsel bir dille sunar. 85 dakikalık süresiyle sade ve odaklı bir anlatım sunarken, seyirciye duygusal bir yolculuk vaat eder. Dünya sinemasına ilgi duyanlar, minimalist anlatımlı aile dramalarını sevenler veya farklı kültürlere pencere açmak isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Film, basit görünen bir öyküden yola çıkarak insan ilişkileri, yardımlaşma ve masumiyet üzerine evrensel sorular sorar.